Blogi medyczne
Blogi medyczne, tak jak seriale zyskują sobie dużą popularność wśród odbiorców. Jednak tylko niektóre, czyli te, które są pisane jasnym dla czytelnika językiem i z których faktycznie coś rozumie. Niby oczywiste się wydaje, że jak się pisze dla ludzi, to trzeba wziąć pod uwagę, to jak myślą, jaki mają charakter i co są w stanie zrozumieć. W przypadku blogów medycznych sprawa ma się jednak trochę inaczej, bo najczęściej ich pisaniem zajmują się studenci medycyny i początkujący lekarze. Czasami można odnieść wrażenie, że niektóre z tych blogów przeznaczone są do użytku wewnętrznego, bo laik niewiele może z nich zrozumieć. Są jednak i tacy medycy, którzy mimo lat nauki, potrafią się porozumiewać z ludźmi poza szpitalem. Ci najczęściej piszą o zabawnych sytuacjach lub zajmują się popularyzacją wiedzy medyczne, tłumacząc ją na blogu na ludzki język. Do przygód dr House’a takiemu blogerowi daleko, ale z pewnością wiedza, którą on przekazuje jest bliższa rzeczywistości, warta uwagi, a czasami nawet możliwa do wykorzystania.
Blogi hobbystyczne
Blogi hobbystyczne też są dość popularne w blogosferze. Mogą one dotyczyć bardzo różnego hobby. Czasami blog prowadzą miłośnicy kina i tam w komentarzach chętnie polemizują z czytelnikami. Na niektórych blogach hobbyści chwalą się osiągnięciami w swojej dziedzinie. Jeśli jest to na przykład sztuka kulinarna, to bloger chętnie zaprezentuje fotografie tego, co udało mu się ostatnio ugotować. Mało tego, opisze też szczegółowo przepis i sposób przygotowania, a także dorzuci uwagi na temat jego modyfikacji. Chętnie też przyjmie uwagi i komentarze od czytelników i sam też coś poradzi. Podobnie jest też z miłośnikami manualnego hobby takiego jak, robienie na drutach, tkanie czy szydełkowanie. O swoich umiejętnościach i dokonaniach chętnie też piszą miłośnicy ogrodów. Między nimi można już jednak dostrzec cień rywalizacji. Blogi hobbystyczne mają tę cechę, że oprócz tego, że pozwalają na ekspresję pasjonata, dają mu też możliwość bezpośredniego kontaktu z innymi osobami o podobnych zainteresowaniach.

Pamiętniki
Po latach miło jest zajrzeć do swoich dawnych zapisków. Przypomnieć sobie co się dawniej robiło, jak się myślało i o czym. By to było możliwe wielu ludzi z większa lub mniejszą konsekwencją prowadziło pamiętniki albo dzienniki. Bywały one bardzo różne, od zupełnie prostych, najtańszych zeszytów, po wymyślne ręcznie robione, fantazyjne notatniki. Niektóre zawierały sam tekst, inne zdjęcia, wycinki prasowe czy zasuszone roślinki. Każdy z nich był inny i podkreślał osobowość swego właściciela, wszystkie jednak były dobrem osobisty, którym nie chciano się dzielić z całym światem. Były chronione, ukrywane lub zamykane, by nie trafiły w niepowołane ręce. Dziś jest inaczej, pisanie pamiętników już nie ma dawnego romantycznego kolorytu związanego z pożółkłą kartką, wiecznym piórem i aurą tajemnicy. Teraz tradycyjny pamiętnik zastąpił internetowy blog, który nie służy wyłącznie zapisywaniu wspomnień. Jego głównym celem jest autoprezentacja autora, a czasami nawet próba uczynienia jego właściciela osobą znaną i rozpoznawalną w Sieci.

Blogi tematyczne
Bardzo różni ludzie, niezależnie od przekonań czy wykonywanej profesji, mogą się zajmować prowadzeniem blogów. Jednak tym, co najbardziej różnicuje blogi nie jest ich autor, ale tematyka. Mogą one imitować dawne pamiętniki czyli opowiadać o życiu i rozterkach swych twórców, ale jest to właściwie najmniej popularna forma blogowania. Najczęściej autorzy chcą się na blogu pochwalić czymś więcej, na przykład swoją pasją, hobby czy zaangażowaniem. Internet daje im tę możliwość. Stąd też znaczna większość blogów to blogi tematyczne. Ostatnio bardzo popularne są te prowadzone w związku z podjętą dietą. Tam prezentowane są poszczególne etapy diety przechodzone przez internautów, można tam znaleźć przepisy, porady czy suwaczki obrazujące poszczególne etapy odchudzania. Częste są też blogi poświęcone pupilom internautów i ich perypetiom, tam z kolei można znaleźć sporo zabawnych opisów, zdjęć i filmików. Niezależnie od tematu blog daje autorowi możliwość, nie tylko indywidualnego przekazu, ale również przekazania go większej liczbie odbiorców, wykraczającej poza najbliższych przyjaciół.